کاغذتم، احساساتت رو روم بنويس

.عصبانيت هات رو روم خط خطي کن

اشکاتو باهام پاک کن

حتي اگه سردت شد بسوزونم تا گرم بشي

فقط دورم ننداز

چقدر سخت است که منتظر کسي باشي که فکر آمدن نيست

مهمان عزيزي باشي که فانوس خانه اش روشن نيست

چقدر سخت است آدم را از آرزوهايش دور کنند و او را به مسير نا خواسته اي مجبور کنند

چقدر سخت است نوشته هايت را نخوانده خاک کنند و اسمت را از خاطره ها پاک کنند

چقدر دردناک است که احساست را پوچ پندارند

توي زندون قلبت اينقدر شلوغ مي کنم و زنداني ها رو اذيت ميکنم

تا مجبور بشي منو بندازي توي انفرادي قلبت

هرگز به كسي نگاه نكن وقتي قصد دروغ گفتن داري

هرگز به كسي محبت نكن وقتي قصد شكستن قلبش را داري

هرگز قلبي را قفل نكن وقتي كليدش را نداري