چقدر سخته تو چشماي کسي که قلبتو بهش دادي

و به جاش يه زخم هميشگي به دلت داده،

زل بزني و به جاي اينکه لبريز از نفرت بشي

حس کني هنوزم ديوونشي و دوستش داري

چقدر سخته که دلت بخواد سرتو باز به ديواري تکيه بدي

که يه بار زير آوار غرورش همه ي وجودت له شده

چقدر سخته که تو خيالاتت ساعت ها باهاش حرف بزني

ولي وقتي ديديش هيچي جز سلام نتوني بگي

چقدر سخته که وقتي پشتت بهشه

دونه هاي اشک گونه تو خيس کنه اما مجبور باشي بخندي تا نفهمه هنوز... عاشقي؟

پس گوش كن! بدان، عاشق به اميد عشقش زندست.

بدان، يه عاشق، عاشق كشي بلد نيست.

بدان، يه عاشق هرگز دروغ نميگه مخصوصاً به عشقش.

بدان، اگه به كسي دروغ گفتي يعني اون رو كشتي.

اگه عشقت رو دوست داري هرگز به اون قول نده.

خجالت و غرور رو بذار كنار، اگه دوسش داري بهش بگو،

به ساده ترين شكلي كه بلدي يا ميدوني كه ميفهمه كه دوسش داري

كسي مي تواند به پاي عشق بميرد كه پيش از آن در زندگي پيش چشمانش مرده باشد ...